Somewhere over the rainbow

7BCC1BC3-85F2-4782-B0AA-D98CFA8FCD58afgelopen November zou ik beginnen aan de 3de ronde met clomid.

ik twijfelde, moet ik dit wel doen?

Yesse was ook ontstaan in ronde 3 met clomid in december.

vriendlief zei, dat zou toch zo bijzonder zijn.. weer dezelfde ronde, zelfde uitgerekend 1 jaar later..

ja misschien heel bijzonder, ik vond het alleen helemaal niets..

stiekem een paar dagen later begonnen met de clomid maar wilde de kans ook niet helemaal verspelen.

zal toch niet gebeuren denk je ?!

> kerstavond, ik had weer een bepaald gevoel..

ik moest een test doen, deze was licht positief.

wat een emoties kan een mens tegelijk voelen.. blijheid, angst, spanning.

echter de angst overheerste, ben op eerste kerstdag in paniek naar mijn vader gereden.

huilend vertelde ik dat ik zwanger ben, en ik wist niet wat ik er mee moest. ik was zo bang!

mijn vader was heel lief voor me, en stelde me op dat moment heel erg gerust.

 

de weken die verstreken waren weer enorm zwaar. de hele dagen beroerd, overgeven & weer aan de medicatie hiervoor.

met Yesse was dit ook het geval, de angst sloeg steeds in, het is precies dezelfde zwangerschap, rond dezelfde dag uitgerekend..

vandaag ben ik 21 weken zwanger, de 20 weken guo in het umcg was uiteindelijk positief.

in verwachting van een meisje.

wat een opluchting en de angst maakt voorzichtig plaats voor blijheid.

Yesse wordt grote broer ❤

 

 

 

 

 

Advertenties

hoe de wereld in elkaar stortte!

wat een prachtig jaar leek te worden, werd een nachtmerrie!

bij de 20 weken echo van onze kleine man, zagen ze dat het hartje niet goed was.

we werden door gestuurd naar het umcg voor een uitgebreid onderzoek met een kindercardioloog erbij.

uw zoon heeft de ernstigste vorm van het hypoplastisch linkerhart syndroom.

de artsen zeiden, jullie moeten goed nadenken, of jullie de zwangerschap wel willen doorzetten..

we hebben de moeilijke keuze gemaakt om de zwangerschap af te breken.

hartverscheurend, want we wilden dit zo graag!

vaak kunnen ze een hartje repareren. en kun je oud worden, onze kleine man, zou dat niet kunnen worden.. grote kans dat ie de bevalling niet eens overleeft.

met daarna alle toeters en bellen van dien om hem in leven te houden, doormiddel van grote operaties, en waarvoor? voor onszelf? want hij zou er niet beter van worden.. en uiteindelijk overlijden.

ik hoop dat niemand voor zo’n keuze zal komen te staan.

die is voor een ieder ook weer anders, maar wij hebben een bepaalde levensgrens, en ons gevoel zei dat we het beste voor hem willen. want dat wil je ook als het kindje gezond zou zijn. altijd het beste voor je kind! hoe moeilijk dat ook is.

ik vond het zelf fijn om me in te lezen, hoe gaat zo’n bevalling..

daarom zal ik in een aparte blog later mijn bevallingsverhaal delen.

onze Yesse is geboren op 30 april 2018 om 22.40, het mooiste mannetje ooit!

alles zat er op en er aan, de volgende morgen zijn we met ons 3en naar huis gegaan, en hebben we de hele week bezoek gehad van dierbaren.

iedereen heeft hem kunnen zien en vasthouden, het is onze zoon. hij hoort bij ons, en daarom wilden we hem ook met hun delen, hoe verdrietig ook! we zijn wel ontzettend trots!

want JA, we zijn papa & mama,  dat is ook zeker een felicitatie waard!

ik keek enorm op tegen de bevalling, want ja, wat krijgen we ervoor terug?

maar het is oprecht het mooiste moment ooit! een mensje van ons 2. hoe dubbel en verdrietig het ook is.

we hebben hem een week later laten cremeren, en met beide gezinnen hebben we ballonnen opgelaten voor hem, totaal 30 ballonnen, met 1 lichtblauwe, de rest wit.

het was goed zo, we hebben het goed gedaan.. dat is wat we nog steeds voelen!

inmiddels hebben we een prachtige urn en heb ik een mooie ring met een beetje as erin.

zo is ie altijd bij me ❤

 

en voor nu, genieten we van elkaar!

opnieuw aan de clomid, laat ik nog even voor wat het is.

volgende week is mijn uitgerekende datum, en die wil ik eerst voorbij zijn.

we gaan Yesse herdenken met familie, want hij mag niet vergeten worden!

Sprookjes bestaan

Als kind was ik al dol op sprookjes!

ik had een abonnement op de disney boeken, & had een mooie collectie videobanden.

Sprookjes! altijd een happy end, een klein spannend drama, maar het kwam altijd goed!

naar mate je dan ouder wordt, vervaagt het geloof in het ultieme sprookje ook wat..

natuurlijk ben ik nog steeds een sprookjes fan!

maar ben me zeer bewust dat dit niet altijd de realiteit is.

na zo’n lang gekoesterde droom, de emoties die erbij komen kijken, de lange weg ernaar toe,

wil je de moed wel eens opgeven!

de mensen om ons heen houden me op de been gelukkig.

 

er kwam een drukke periode aan, Kerst!

überhaupt de december maand is het heerlijk druk, dus afgesproken met de gynaecoloog om even geen echo’s te doen.

me volledig kunnen focussen op mijn winkel.

natuurlijk stopte ik niet met de hormonen, daar ging ik gewoon mee door!

we wisten nu wel zo’n beetje wanneer mijn eisprong zou zijn.

 

daar was ie; 5 december, natuurlijk doen we ons best! maar op de een of andere manier, leg je je er wat makkelijker bij neer, het lukt deze maand toch vast ook niet!

dus we leven gewoon weer lekker door,  natuurlijk schiet het wel eens door mijn hoofd, al die baby gedachtes! maar het zit een beetje meer op de achtergrond, vanwege alle drukte!

 

en toen was het eerste kerstdag, ik was vroeg wakker..

ik begon te tellen, cyclus dag 35

door de clomid had ik een vrij stabiele cyclus van max 32 dagen.

en natuurlijk was ik vanaf dag 30 al aan het broekloeren of er een ongesteld aan zat te komen.

maar ik dacht, met de drukte, kun je het zelf ook wel met je gedachten blokkeren.

dat zodra je in de rust zal komen, BAM de rode bloedmonsters komen ( daar heb je het alweer, de monsters uit ons sprookje ).

maargoed, de zondag lekker uit kunnen rusten, geen tekenen van de rode monsters, voelde ik de enorme drang om direct uit bed te gaan, en een  zwangerschapstest te doen.

ik dacht, ik ga mezelf niet eeuwen laten staren naar zo’n wit venstertje ( want zo voelt het ), ik dacht iets van een streepje te zien op het moment dat het begon te lopen.. maar ach juhh, lichtval..

mooi naar beneden, de hondjes en de poes eten gegeven, oven aangezet voor warme broodjes.

 

en zo loop ik naar boven naar de badkamer..

ik keek, en m’n hart stond stil.

ik begon te schreeuwen naar Ferdy, en te huilen, huilen, huilen, huilen.

het is positief!

ik ben ZWANGER!

 

dol van blijdschap, en dat op kerst! de eisprong op mijn mama’s verjaardag, wat het zo ontzettend dubbel en nog bijzonderder maakt!

 

het is gelukt, hoe dan? ik had al die jaren altijd een blanco test..

ik was er zo van geschrokken dat ik ook een positieve test kon krijgen!

vervolgens heb ik wel een dik uur door de kamer huilend lopen ijsberen, met vriendlief lachend op bed, met een smile van oor tot oor.

 

vol ongeloof, zocht ik alle kastjes na, heb ik ergens nog een test liggen?

je moet dubbel checken!

een bekende van mij heeft al eens gehad, dat ze een positieve test had.. maar de daarop volgende testen waren negatief. en er was ook geen sprake van een zwangerschap geweest.

dus ik wilde checken!

eerste kerstdag, alle winkels dicht! ofcourse, dat heb ik weer..

bleek dat er toch ’s middags een supermarkt open was in een ander dorp!

 

wat denk je ?! OP! hoe dan? doen al die vrouwen daar een test?

uiteraard ook nog nagevraagd, maar helaas!

 

die avond gingen we met de familie uiteten, haha, ik sta echt bekend om het drinken van een wijntje!

niet veel, maar ik drink altijd wel een rood wijntje, ook al moet ik autorijden. laat het wel bij 2 max. maartoch, Carientsje drinkt altijd een wijntje!

 

het restaurant, zat bij ons in de straat..

moet je nagaan hoe de familie keek, toen ik gewoon een rivella bestelde ipv. wijn!

 

maargoed, met wat smoesjes van, ik heb een kater van de kerstborrel, had ik het mooi gered.

en dat was eigenlijk ook wel een beetje zo, we hadden die zaterdag daarvoor nog geborreld op het werk.

natuurlijk maar 2 wijntjes gehad, maar ik voelde me ook meteen niet zo lekker daardoor.

die avond waren gelukkig ook mijn laatste drankjes.

 

enfin!

gelukkig was de supermarkt in ons eigen dorp open tweede kerstdag.

dus vet sneaky 2 clearblue testen gekocht en een doosje mama plus vitamines, met alles voor een zwangerschap!

vriendlief moest werken dus ik wilde wachten met testen totdat ie thuis was.

die middag kwamen vrienden langs, want we zouden ’s avonds pizzaretten.

hmm,  lekker vroeg. maar ik moest en zou een test doen, zodra hij thuis kwam.. want als het echt niet zo zou zijn, zou ik een wijntje doen!

en de hele avond verdrietig zijn.

 

we gingen sneaky naar boven, en de clearblue gaf aan ZWANGER 2-3 weken.

Wauw, wederom barstte ik in janken uit,en zo kon ik echt niet naar beneden.

besloten om onze beste vrienden het te vertellen.

ik kwam huilend beneden met de test.

ze waren zo blij voor ons!

normaal zou ik m’n moeder bellen, maar nu kon ik het delen met mijn beste vriendin!

verder weet niemand dit nieuws nog.

het besef dat het ook nog mis kan gaan is er.

 

die week kwamen ook de bevestigingen vanuit mijn lichaam.

misselijk, pijnlijke borsten, op een manier die ik nog nooit eerder had gevoeld. rommelende buik etc.

maar ik kan alleen maar denken, groei baby, groei!

 

uiteindelijk werd het best heftig, en heb ik zelfs 2 dagen ziek op bed gelegen, en kreeg ik ook van mensen de vraag of ik zwanger was.. uiteraard alles ontkent.

en bij alle verplichte familiebezoekjes, ook verteld dat ik niet zo fit was, en dus even de wijn zou overslaan.

alhoewel mijn vader en zijn vriendin steeds verdachter naar me kijken, houd ik me nog even stil!

 

ik heb uiteraard na de kerst het ziekenhuis gebeld, en kon 8 januari langskomen voor een echo.

spannend!

maar ik hoopte teveel,dat we al van alles konden zien, helaas!

die teleurstelling heb ik nu nog steeds.

ze zei dat dit eigenlijk veel te vroeg nog is,

maar dat het een paar dagen later zo anders kan zijn!

wel had ik een echte zwangere baarmoeder, met veel slijm, een vruchtzakje met een dooierzakje er in.

ze zei, je bent echt hartstikke zwanger! maak je geen zorgen, en kom volgende week vrijdag terug.

misschien hebben we dan zelfs al een hartslag!

 

dus we wachten nu even af, het kan alle kanten nog op, maar de blijven positief!

zodra het volgende week vrijdag echt goed zichtbaar is,

dan ben ik 8 weken en 3 dagen zwanger,  willen we het toch graag aan zijn ouders en mijn vader ,broertje en beppe vertellen!

gewoon omdat dit zo bijzonder is, ze zo met ons meeleven elke ronde weer.

uiteraard zullen we wachten met vertellen aan de rest van de familie en vrienden tot en met 12 weken!

 

mocht het intussen  misgaan, hebben we in iedergeval de steun van onze naasten.

want zoiets speelt een te grote rol in ons leven, deze lang gekoesterde wens, die we niet alleen samen willen verwerken.

 

dus met beide benen op de grond, wachten we positief af & fantaseren we over onze toekomst!

 

ons eigen sprookje word toch werkelijkheid!

 

XOXO Carina

na anderhalve maand radiostilte een update!

 

 

wat vliegt de tijd zeg, we zitten alweer halverwege December.

inmiddels zit ik in mijn 4de ronde clomid.

we zitten in de wachtweken en over 7 dagen is mijn NOD.

 

ja en dan ga je toch denken,

Oh wat zou het mooi zijn.. met de kerstdagen een positieve test!

de eisprong had ik op 5 december.. mijn moeder was dan jarig, dus ook dan denk je; Wat zou het toch bijzonder zijn!

 

afwachten geblazen,  gelukkig lekker druk in de winkel & leef op dit moment tussen de kerstpakketten!

geweldig mooie tijd!

 

daarom  samen  met de gynaecoloog besloten, dat we deze ronde, en de volgende ronde geen echo’s doen.

ik merk dat ik niet helemaal lekker in mijn vel zit, en met de december drukte erbij, matchen de ziekenhuisbezoekjes niet helemaal!

we weten nu wel wanneer mijn vruchtbare dagen zijn.

maar mocht ik toch wel graag een echo willen, mag dat natuurlijk altijd!

 

wel even fijn hoor, ik ben er dan toch een beetje minder mee bezig.. (beetje maar, haha)

 

mocht het na ronde 5 niet raak zijn, wil de gynaecoloog ronde 6 wel graag weer volledig meekijken.

dan hebben we het een halfjaar geprobeerd met clomid.

en aangezien het max. een jaar mag,  wil ze na ronde 6 graag een HSG doen!

kijken of mijn eileiders wel open zijn.

iemand ervaring hiermee?

het moet nogal een naar onderzoek zijn.

toen ik het hoorde wilde ik al bijna op de rem trappen!

ik wil dit niet hoor, van die onderzoeken.. bang voor de uitslag.

maar na een paar dagen, dacht ik; Carien, stel je niet zo aan! het duurt maar even & dan weten we beter waar we aan toe zijn.

 

toch hopen we uiteraard dat het onderzoek niet nodig zal zijn, en dat het deze ronde raak is.

 

komt tijd komt raad!

 

xoxo

 

Carina

<a href=”https://www.bloglovin.com/blog/19246225/?claim=wbd94rzb2s8″>Follow my blog with Bloglovin</a>

4 mijl Groningen

Whaah! ik heb het gewoon gedaan!

de 4 mijl van Groningen gelopen!!

mijn doel was om het in een uur te lopen, maar heb het zelfs in 53 minuten gelopen!

wat kwam ik mezelf tegen, maar de toeschouwers en de muziek sleepten mij er door heen.

heb ik getraind?

een beetje, achteraf had ik veel eerder moeten beginnen!

ik gebruikte runkeeper om de km’s en de snelheid bij te houden.

ik denk dat ik dit wel wil blijven doen, ik merk dat het echt goed is voor mijn lijf,

 Al een tijdje let ik niet meer heel erg om mijn voeding, maar door een paar keer per week te joggen, ben ik toch weer een aantal kilo’s kwijt!

 

hoe is het nu verder met de clomid?

ik zit inmiddels weer in de wachtweken van ronde 2.

vorige week een echo gehad, met een eitje zichtbaar van 18 mm.

ze stelde voor om deze ronde niet nog meer echo’s te doen , en ik hoefde niet op progesteron te prikken.

de voorspelling was dat mijn eitje donderdag/vrijdag zou springen.

helaas, kwam het iets later op gang, op dezelfde dag in de eerste ronde, stond het eitje al op 24mm.

mocht deze ronde weer niet lukken, wil ze bij de volgende ronde weer een echo, is het dan nog later opgang gekomen, zal ik in ronde 4 de dosis moeten verdubbelen..

ik hoop natuurlijk dat het niet zal hoeven, maar ik heb me er al op ingesteld, dat het nog wel even kan duren voordat ik zwanger zal zijn.

ondertussen, staat de kerst alweer bijna voor de deur, dus ben lekker druk in de winkel met de kerstpakketten, en nieuwe ideeën!

we hebben thuis een nestje labrador puppy’s, dus ik kom de wachtweken wel door!

 

xoxo Carina

 

 

 

Clomid

de titel zegt het al;

we gaan beginnen,

echt beginnen!

bij de tweede cyclus analyse kwam maar geen ei..

waardoor het alweer een hele lange cyclus zou gaan worden.

het werd eentje van 46 dagen.

de arts vroeg wat we van hormonen vonden, en of we daarmee wilden gaan starten?

twijfel, twijfel! mijn moeder onderging ook allerlei hormoon behandelingen, geëindigd met IVF.

en uiteindelijk zat ze vol kanker, waaronder in de eierstokken..

hmm, zou het met elkaar te maken kunnen hebben?! de arts vertelde ons als eerder, dat dit eigenlijk nooit voorkomt. en dat het los van elkaar zou staan. maar toch slaan bij mij de twijfels toe!

het ziektebed heb ik van haar zo intens meegemaakt, ik wens het niemand toe.

en mocht het ons hierdoor lukken, ik wil wel echt kunnen genieten van mijn kinderen, en dat heeft zij helaas niet lang kunnen doen..

omdat dit in een vorm van tabletjes is,  maar 5 dagen hoeft, en de dosis 50 mg is.

durfde ik de stap toch aan! onze wens is zo groot!

zodra ik ongesteld werd, mocht ik me de 4de dag melden bij de gynaecoloog.

heb toen extra uitleg over de werking van clomid weer gekregen.

ontzettend lief, was dat een vriendinnetje van me mee ging!

ze voelde wel aan, dat ik toch vrij zenuwachtig was, en 2 horen meer dan 1.

helaas kon vriendlief geen vrij krijgen, en we hadden bij de cyclus analyse ook al een uitleg er over gehad!

diezelfde dag nam ik rond 13.00 mijn eerste clomid.

heel bijzonder,er staat een M op het tabletje.

ik noemde het Mama maak pilletjes!

de eerste dag verliep goed,

en alle 5 dagen nam ik het rond 13.00 in.

Jeetje mineetje!

ik weet nu wat opvliegers zijn!!!

in de winkel gooide ik zomaar de ramen en deuren open, zo warm had ik het!

en 5 minuten later kippenvel van de kou.

verder was ik soms wat emotioneler.

maar het was allemaal prima te doen.

er startte een nieuwe cyclus analyse, en er was steeds een mooi groter ei zichtbaar.

het baarmoederslijmvlies bouwde zich ook weer perfect op!

uiteindelijk was het eitje op maandag 24 mm

en op woensdag zagen we dat ie al gesprongen was!

ik ben afgelopen maandag geprikt op progesteron.

en vandaag krijg ik de uitslag!

zo ontzettend zenuwachtig, aangezien dat de vorige keer totaal niet goed was!

de gyn zei direct, als het weer niet goed is, kunnen we het in de volgende ronde ook bijsturen met andere medicatie voor na je eisprong.

we wachten af..

XOXO Carina

2de cyclus analyse

 

nadat onze uitslag van de 1ste analyse niet goed was,

hadden we besloten om eerst lekker op vakantie te gaan, en daarna weer te beginnen met een nieuwe analyse.

graag wouden ze het nog een x dubbel checken.

toevallig werd ik in de vakantie ongesteld,en precies 2 weken later zou ik dan weer terecht kunnen in het ziekenhuis.

vandaag dus.

wat een timing, want we zijn net terug uit Italië.

omdat ik een lange cyclus heb, springt mijn eitje pas op de 20ste dag ongeveer.

vandaag CD 16.

ontzettend veel kleine eitjes, maar helaas geen 1 grote..

mijn baarmoederslijmvlies was 7 mm dik, dus dat was goed.

hieraan dacht ze dat ik de eisprong wel eens gehad kon hebben.

maar er was ook geen gesprongen leeg ei blaasje zichtbaar. dus dan zal die al een aantal dagen geleden zijn gesprongen..

maandagmiddag hebben we een nieuwe echo, want het zou zomaar kunnen zijn dat het toch nog komt.

even afwachten dus.

mocht het zo zijn dat ie al gesprongen is, wordt mijn cyclusduur steeds ‘normaler ‘maar moet ik volgende maand weer opnieuw proberen te analyseren, zodat ze weer kunnen prikken op de eisprong.

wel even een klein baalmomentje, dat het betekent dat we weer een maand niet echt hebben kunnen benutten.

leuk dat jullie allemaal blijven volgen, ontzettend blij met de lieve reacties & de steun.

XOXO Carina