Sprookjes bestaan

Als kind was ik al dol op sprookjes!

ik had een abonnement op de disney boeken, & had een mooie collectie videobanden.

Sprookjes! altijd een happy end, een klein spannend drama, maar het kwam altijd goed!

naar mate je dan ouder wordt, vervaagt het geloof in het ultieme sprookje ook wat..

natuurlijk ben ik nog steeds een sprookjes fan!

maar ben me zeer bewust dat dit niet altijd de realiteit is.

na zo’n lang gekoesterde droom, de emoties die erbij komen kijken, de lange weg ernaar toe,

wil je de moed wel eens opgeven!

de mensen om ons heen houden me op de been gelukkig.

 

er kwam een drukke periode aan, Kerst!

überhaupt de december maand is het heerlijk druk, dus afgesproken met de gynaecoloog om even geen echo’s te doen.

me volledig kunnen focussen op mijn winkel.

natuurlijk stopte ik niet met de hormonen, daar ging ik gewoon mee door!

we wisten nu wel zo’n beetje wanneer mijn eisprong zou zijn.

 

daar was ie; 5 december, natuurlijk doen we ons best! maar op de een of andere manier, leg je je er wat makkelijker bij neer, het lukt deze maand toch vast ook niet!

dus we leven gewoon weer lekker door,  natuurlijk schiet het wel eens door mijn hoofd, al die baby gedachtes! maar het zit een beetje meer op de achtergrond, vanwege alle drukte!

 

en toen was het eerste kerstdag, ik was vroeg wakker..

ik begon te tellen, cyclus dag 35

door de clomid had ik een vrij stabiele cyclus van max 32 dagen.

en natuurlijk was ik vanaf dag 30 al aan het broekloeren of er een ongesteld aan zat te komen.

maar ik dacht, met de drukte, kun je het zelf ook wel met je gedachten blokkeren.

dat zodra je in de rust zal komen, BAM de rode bloedmonsters komen ( daar heb je het alweer, de monsters uit ons sprookje ).

maargoed, de zondag lekker uit kunnen rusten, geen tekenen van de rode monsters, voelde ik de enorme drang om direct uit bed te gaan, en een  zwangerschapstest te doen.

ik dacht, ik ga mezelf niet eeuwen laten staren naar zo’n wit venstertje ( want zo voelt het ), ik dacht iets van een streepje te zien op het moment dat het begon te lopen.. maar ach juhh, lichtval..

mooi naar beneden, de hondjes en de poes eten gegeven, oven aangezet voor warme broodjes.

 

en zo loop ik naar boven naar de badkamer..

ik keek, en m’n hart stond stil.

ik begon te schreeuwen naar Ferdy, en te huilen, huilen, huilen, huilen.

het is positief!

ik ben ZWANGER!

 

dol van blijdschap, en dat op kerst! de eisprong op mijn mama’s verjaardag, wat het zo ontzettend dubbel en nog bijzonderder maakt!

 

het is gelukt, hoe dan? ik had al die jaren altijd een blanco test..

ik was er zo van geschrokken dat ik ook een positieve test kon krijgen!

vervolgens heb ik wel een dik uur door de kamer huilend lopen ijsberen, met vriendlief lachend op bed, met een smile van oor tot oor.

 

vol ongeloof, zocht ik alle kastjes na, heb ik ergens nog een test liggen?

je moet dubbel checken!

een bekende van mij heeft al eens gehad, dat ze een positieve test had.. maar de daarop volgende testen waren negatief. en er was ook geen sprake van een zwangerschap geweest.

dus ik wilde checken!

eerste kerstdag, alle winkels dicht! ofcourse, dat heb ik weer..

bleek dat er toch ’s middags een supermarkt open was in een ander dorp!

 

wat denk je ?! OP! hoe dan? doen al die vrouwen daar een test?

uiteraard ook nog nagevraagd, maar helaas!

 

die avond gingen we met de familie uiteten, haha, ik sta echt bekend om het drinken van een wijntje!

niet veel, maar ik drink altijd wel een rood wijntje, ook al moet ik autorijden. laat het wel bij 2 max. maartoch, Carientsje drinkt altijd een wijntje!

 

het restaurant, zat bij ons in de straat..

moet je nagaan hoe de familie keek, toen ik gewoon een rivella bestelde ipv. wijn!

 

maargoed, met wat smoesjes van, ik heb een kater van de kerstborrel, had ik het mooi gered.

en dat was eigenlijk ook wel een beetje zo, we hadden die zaterdag daarvoor nog geborreld op het werk.

natuurlijk maar 2 wijntjes gehad, maar ik voelde me ook meteen niet zo lekker daardoor.

die avond waren gelukkig ook mijn laatste drankjes.

 

enfin!

gelukkig was de supermarkt in ons eigen dorp open tweede kerstdag.

dus vet sneaky 2 clearblue testen gekocht en een doosje mama plus vitamines, met alles voor een zwangerschap!

vriendlief moest werken dus ik wilde wachten met testen totdat ie thuis was.

die middag kwamen vrienden langs, want we zouden ’s avonds pizzaretten.

hmm,  lekker vroeg. maar ik moest en zou een test doen, zodra hij thuis kwam.. want als het echt niet zo zou zijn, zou ik een wijntje doen!

en de hele avond verdrietig zijn.

 

we gingen sneaky naar boven, en de clearblue gaf aan ZWANGER 2-3 weken.

Wauw, wederom barstte ik in janken uit,en zo kon ik echt niet naar beneden.

besloten om onze beste vrienden het te vertellen.

ik kwam huilend beneden met de test.

ze waren zo blij voor ons!

normaal zou ik m’n moeder bellen, maar nu kon ik het delen met mijn beste vriendin!

verder weet niemand dit nieuws nog.

het besef dat het ook nog mis kan gaan is er.

 

die week kwamen ook de bevestigingen vanuit mijn lichaam.

misselijk, pijnlijke borsten, op een manier die ik nog nooit eerder had gevoeld. rommelende buik etc.

maar ik kan alleen maar denken, groei baby, groei!

 

uiteindelijk werd het best heftig, en heb ik zelfs 2 dagen ziek op bed gelegen, en kreeg ik ook van mensen de vraag of ik zwanger was.. uiteraard alles ontkent.

en bij alle verplichte familiebezoekjes, ook verteld dat ik niet zo fit was, en dus even de wijn zou overslaan.

alhoewel mijn vader en zijn vriendin steeds verdachter naar me kijken, houd ik me nog even stil!

 

ik heb uiteraard na de kerst het ziekenhuis gebeld, en kon 8 januari langskomen voor een echo.

spannend!

maar ik hoopte teveel,dat we al van alles konden zien, helaas!

die teleurstelling heb ik nu nog steeds.

ze zei dat dit eigenlijk veel te vroeg nog is,

maar dat het een paar dagen later zo anders kan zijn!

wel had ik een echte zwangere baarmoeder, met veel slijm, een vruchtzakje met een dooierzakje er in.

ze zei, je bent echt hartstikke zwanger! maak je geen zorgen, en kom volgende week vrijdag terug.

misschien hebben we dan zelfs al een hartslag!

 

dus we wachten nu even af, het kan alle kanten nog op, maar de blijven positief!

zodra het volgende week vrijdag echt goed zichtbaar is,

dan ben ik 8 weken en 3 dagen zwanger,  willen we het toch graag aan zijn ouders en mijn vader ,broertje en beppe vertellen!

gewoon omdat dit zo bijzonder is, ze zo met ons meeleven elke ronde weer.

uiteraard zullen we wachten met vertellen aan de rest van de familie en vrienden tot en met 12 weken!

 

mocht het intussen  misgaan, hebben we in iedergeval de steun van onze naasten.

want zoiets speelt een te grote rol in ons leven, deze lang gekoesterde wens, die we niet alleen samen willen verwerken.

 

dus met beide benen op de grond, wachten we positief af & fantaseren we over onze toekomst!

 

ons eigen sprookje word toch werkelijkheid!

 

XOXO Carina

Advertenties

3 gedachten over “Sprookjes bestaan”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s